یک شیشه عسل را نزدیک یک رادیاتور گرم بگذارید تا یک فصل دو اتفاق بیفتد. رنگ به سمت قهوهای کهربایی عمیقتر میشود و فروکتوز و گلوکز داخل آن شروع به ریختن مولکولهای آب در یک واکنش آهسته و کاتالیزور اسیدی میکنند که 5-هیدروکسی متیل فورفورال تولید میکند که در همه جا به عنوان HMF شناخته میشود. این رقم واحد که بر حسب میلی گرم در کیلوگرم اندازه گیری می شود، قابل اعتمادترین اثر انگشت شیمیایی از میزان گرما و زمان است که یک دسته عسل از آن عبور کرده است.
پاسخ کوتاه: در غلظت های موجود در عسل خوراکی، HMF برای انسان سمی نیست. سردرگمی پیرامون آن ناشی از ادغام سه مکالمه جداگانه در یک گفتگو است. آزمایشهای غربالگری آزمایشگاهی بر روی HMF ایزوله، آزمایشهای حیوانی با استفاده از دوزهای بسیار بالا، و مستندات خطرات صنعتی برای مواد خالصشده همگی واقعی هستند، اما هیچکدام از آنها توصیف نمیکنند که وقتی کسی عسل را روی نان تست پخش میکند چه اتفاقی میافتد.
HMF افزودنی نیست و به معنای معمول آلودگی نیست. این یک محصول کم آبی است که به طور طبیعی در هر جایی که قندها با اسید و گرمای ملایم روبرو می شوند تشکیل می شود. عسل دقیقاً در شرایط مناسب برای آن قرار می گیرد: اسیدی است، معمولاً بین PH 3.5 تا 4.5، و سرشار از قندهایی است که واکنش را تغذیه می کنند.
دو متغیر اعداد را هدایت می کنند. دما بیشترین اهمیت را دارد. این واکنش در دمای بالای 50 درجه سانتیگراد به شدت تسریع می یابد و در طی پاستوریزاسیون صنعتی و مایع سازی سریع می شود. زمان تقریباً به همان اندازه اهمیت دارد. عسلی که چندین سال در دمای اتاق نگهداری می شود، حتی بدون هیچ حرارتی، HMF را جمع می کند، دقیقاً به همین دلیل است که این ترکیب به عنوان نشانگر ماندگاری دو برابر می شود.
برای زمینه، عسل تازه استخراج شده معمولاً کمتر از 10 میلی گرم در کیلوگرم است. دسته ای که به شدت تحت عملیات حرارتی قرار گرفته یا برای مدت طولانی در انبار نگهداری می شود، می تواند از 40 میلی گرم بر کیلوگرم، سقفی که در اکثر استانداردهای عسل نوشته شده است، عبور کند. همین شیمی در سراسر عرضه گستردهتر مواد غذایی وجود دارد، به همین دلیل است که HMF بهعنوان معیاری کلی برای شدت پردازش در نظر گرفته میشود تا چیزی منحصر به فرد برای عسل.
همچنین شایان ذکر است که عسل منبع جزئی HMF رژیمی است. پوسته نان، قهوه برشته شده، کارامل، آب میوه و میوههای خشک، همگی این ترکیب را در غلظتهایی که اغلب بیشتر از آنچه در یک شیشه عسل میبینید، حمل میکنند.
سم شناسی به ندرت یک بله یا خیر را ارائه می دهد، اما در HMF جهت شواهد برای مدت طولانی ثابت بوده است. نگرانیها در منشأ واقعی هستند و تا حد زیادی تحت شرایط مربوط به تمام حیوانات و انسانها پایدار نبودهاند.
HMF می تواند نتایج مثبتی را در غربالگری جهش زایی باکتری ایجاد کند، اما معمولاً فقط پس از فعال شدن متابولیک. گونه فعال در آن مسیر متابولیتی به نام سولفوکسی متیل فورفورال است و تغییر شکل به آنزیم هایی بستگی دارد که در یک لوله آزمایش بسیار متفاوت از یک بدن زنده رفتار می کنند. یک ضربه غربالگری به شما می گوید که یک مولکول شایسته نگاه دقیق تر است. خطرات انسانی را به تنهایی ایجاد نمی کند.
مطالعات سرطان زایی جوندگان منفی بوده است و گروه های متخصص بین المللی که این ترکیب را بررسی کردند به این نتیجه رسیدند که این ترکیب به عنوان یک سرطان زای ژنوتوکسیک رفتار نمی کند. متابولیسم انسانی بخشی از علت را توضیح می دهد: HMF به سرعت تبدیل می شود، بیشتر به سولفوکسی متیل فورفورال و هیدروکسی متیل فوروئیک اسید، و سپس در ادرار دفع می شود. در بدن جمع نمی شود.
یک مطالعه حیوانی که اغلب ذکر شده است، یک کارآزمایی موش که در آن عسل با محتوای HMF بالا بر فعالیت آنزیمها و پارامترهای بیوشیمیایی سرم تأثیر میگذارد، شایسته ذکر صادقانه است. این اثر واقعی بود و در دوزهای بسیار بالاتر از هر چیزی که یک فرد از طریق رژیم غذایی به آن می رسید اندازه گیری شد. این شکاف کل بحث است.
سرفصل هایی که HMF را "بالقوه سرطان زا" می نامند، به نتایج اولیه غربالگری و طبقه بندی احتیاطی که هرگز در مطالعات تغذیه تایید نشد، بازمی گردد. HMF خالص هشدارهای خطر را به همراه دارد زیرا مواد شیمیایی صنعتی غلیظ با مقادیر کمی که در مواد غذایی حل شده اند متفاوت است.
دوز جایی است که این موضوع مشخص می شود. عسل حاوی HMF بر حسب میلی گرم در کیلوگرم است. یک نفر عسل را در ده ها گرم می خورد. آنها را با هم ضرب کنید و حساب به نسخه ترسناک داستان تبدیل می شود.
| سناریوی عسل | محتوای HMF | عسل روزانه خورده می شود | در نتیجه مصرف HMF |
|---|---|---|---|
| عسل خام تازه برداشت شده | زیر 5 میلی گرم بر کیلوگرم | 30 گرم | زیر 0.2 میلی گرم |
| ترکیب خرده فروشی معمولی | حدود 20 میلی گرم بر کیلوگرم | 30 گرم | حدود 0.6 میلی گرم |
| عسل در سقف نظارتی | 40 میلی گرم بر کیلوگرم | 50 گرم | 2 میلی گرم |
| عسل به شدت گرم شده یا نگهداری طولانی مدت | حدود 100 میلی گرم بر کیلوگرم | 50 گرم | حدود 5 میلی گرم |
حتی بدترین حالت در آن جدول به میلی گرم تک رقمی می رسد. برای مقایسه، یک روز معمولی قهوه، نان تست و کالاهای پخته شده، یک بار HMF قابل مقایسه یا بزرگتر را بدون اینکه کسی اصلاً سؤالی را مطرح کند، ارائه می دهد.
دوزهایی که اثرات قابل اندازه گیری در مطالعات حیوانی ایجاد کردند چندین مرتبه بالاتر از این ارقام قرار دارند. این شکاف دلیلی است که تنظیمکنندهها HMF را بهعنوان یک نشانگر کیفیت در عسل بهجای یک محدودیت سلامتی در نظر میگیرند.
عسلی که گرم شده تغییر می کند. اختلاف نظر در مورد معنای آن تغییرات است.
هیچ یک از این چهار مورد یک یافته سمیت نیست. آنها یافته های با کیفیت هستند. این ادعای رایج که عسل غیرقابل هضم می شود یا از نظر ساختاری در دمایی خاص تغییر می کند، نشانگر تازگی را با آستانه ایمنی اشتباه می گیرد و هیچ مطالعه کنترل شده ای این ایده را تایید نمی کند که عسل به آرامی گرم شده به کسی آسیب می رساند.
راهنمایی عملی ساده است و بیشتر در مورد طعم است. در پایان پخت عسل را به جای جوشاندن بیست دقیقه در ظرفی هم بزنید. اگر میخواهید عسل متبلور را مایع کنید، یک حمام آب گرم با دمای 40 تا 50 درجه سانتیگراد، بدون حذف مواد معطر، در چند دقیقه این کار را انجام میدهد.
اکثر استانداردهای عسل سقف HMF را 40 میلیگرم بر کیلوگرم تعیین میکنند، با مقدار مجاز بالاتر 80 میلیگرم بر کیلوگرم برای عسلی که منشا آن مناطق گرمسیری است که دمای محیط واکنش را سریعتر پیش میبرد. این محدودیت ها برای تجارت و کنترل کیفیت وجود دارد. آنها بین عسلی که به آرامی استفاده شده و عسلی که بیش از حد گرم شده، ذخیره شده یا با شربتی که خودش فرآوری شده رقیق شده است، خط می کشند.
به این ترتیب بخوانید، این شماره واقعاً مفید است، فقط به عنوان یک هشدار ایمنی نیست. یک عدد HMF بالا چیزی در مورد نظم و انضباط فرآیند تامین کننده به شما می گوید. به شما نمی گوید که شیشه خطرناک است.
همه چیز در بالا به HMF به عنوان یک ترکیب کمیاب در غذا مربوط می شود. در یک کارخانه شیمیایی، HMF محصولی است که عمداً از زیست توده حاوی قند مانند نشاسته، سلولز و ساکارز تولید میشود و با خلوصی مشخص شده است که غذا هرگز به آن نزدیک نمیشود. گریدهای تجاری معمولاً بالای 98 درصد قرار می گیرند، زیرا واکنش های پایین دستی که HMF را مصرف می کنند، اکسیداسیون به اسید فورادی کربوکسیلیک در میان آنها، به ناخالصی های باقی مانده حساس هستند.
الزامات رسیدگی به جای هر سوال ایمنی مواد غذایی از این غلظت ناشی می شود. این ماده رطوبت سنجی و واکنش پذیر است، بنابراین خنک، مهر و موم شده و دور از نور مستقیم ذخیره می شود. در دماهای بالا خود متراکم می شود. به عنوان پودر، گرد و غبار تولید می کند، و اقدامات احتیاطی معمولی برای مواد جامد آلی ریز است: دستکش، محافظ چشم و تهویه کافی.
محدودیت های مواجهه شغلی برای افرادی که روزانه HMF تصفیه شده را کنترل می کنند وجود دارد. آنها به یک آستانه غذایی برای عسل تبدیل نمی شوند، زیرا مسیر قرار گرفتن در معرض، غلظت و مدت زمان هیچ یکسان نیستند.
HMF موجود در عسل یک نشانگر تازگی است نه سم. رقم 40 میلی گرم بر کیلوگرم نشان می دهد که عسل در مسیر رسیدن به قفسه چه اتفاقی افتاده است، نه اینکه چه بلایی سر شما خواهد آورد.
در غلظت هایی که مردم واقعا می خورند، HMF مشکل سم شناسی ایجاد نمی کند. این ترکیب متابولیزه و پاک میشود، شواهد حیوانی از سرطانزایی دوری میکند، و محاسبات دریافتی، حاشیهای با چندین مرتبه بزرگی بین عادت سنگین عسل و دوزهای مورد استفاده در کارهای آزمایشگاهی باقی میگذارد.
آنچه شایسته توجه است، محدودتر از آن چیزی است که تیترها نشان می دهند. گرما طعم، رنگ و محتوای آنزیم عسل را تغییر میدهد و میزان بالای HMF نشانهای است که نشان میدهد محصول به سختی پردازش شده یا برای مدت طولانی ذخیره شده است. با آن به عنوان یک نشانه با کیفیت رفتار کنید و بر اساس آن خرید کنید. HMF در شکل صنعتی خالصشدهاش، یکی از مهمترین موارد مربوط به کار است، اما این موضوع برای افرادی است که با کیلوگرم از مواد کار میکنند، نه هر کسی که به یک قاشق چایخوری دست میزند.